شب به کاشانه ی اغیار نمی باید بود

غیر را شمع شب تار نمی باید بود

همه جا با همه کس یار نمی باید بود

یار اغیاردل آزار نمی باید بود

تشنه ی خون من زار نمی باید بود

تا به این مرتبه خون خوار نمی باید بود

        من اگر کشته شوم باعث بد نامی توست

        موجب شهرت بی باکی و خودکامی توست

 دیگری جز تو مرا اینهمه آزار نکرد

جز تو کس در نظر خلق مرا خوار نکرد

آنچه کردی تو به من هیچ ستمکاری نکرد

هیچ سنگین دل بیداد گراین کارنکرد

این ستم ها دگری با من بیمار نکرد

هیچ کس این همه آزار من زار نکرد

         گَر ز آزردنِ من هست غرض مردنِ من

         مُردم ، آزار مکش از پی آزردن مَن